خداحافظ .

مثل هميشه دنيايي ناگفته را در چند سطر خلاصه ميگويم.
وقتي كه ديدمت مبهم و ناشناس از من گذشتي. نمي دانستم عبور تو لذت بهاري بودنم خواهد شد. روحم را در دستانت به من بخشيدي. و من در شكوه نگاهت همواره به داشتن و نداشتن تو

مي انديشيدم.
به من مي گفتي بگذار من براي تو باشم . تو هم براي من … اما به من دل نبند. و نگفتي چگونه. و

من نتوانستم.
بدان زلال حضور تو هميشه در قلبم پاك و بي ريا جاري است اما بايد بدون تو باشم.

تو بدون من زيباتري.

3 نظر »

آنقدر دل کوچکم را جدي نگرفتي
تا سنگ شد
صخره شد
کوه شد

ديگر ، تنها پژواک صدايت را خواهي شنيد
هرچه مي خواهي فرياد کن !!!

نظرات »


 می خواهم آب شوم در گستره ی افق
 

آنجا که دریا به پایان می رسد و
 

                                  آسمان آغاز میشود
 

میخواهم با هر آنچه مرا در بر گرفته یکی شوم
 

          حس می کنم و می دانم
 

                         دست می سایم و می ترسم
 

                                    باور می کنم و امیدوارم
 

                             که هیچ چیز با خواست من به عناد بر نخیزد
 

  می خواهم آب شوم در گستره ی افق
 

                  آنجا که دریا به پایان می رسد و
 

                                              آسمان آغار میشود…
 

                     از بخت یاری ماست شاید!
 

              که هر آنچه که می خواهیم
 

                                 یا بدست نمی آید یا
 

                                                از دست می گریزد!!

امید

نظرات »

من خوب آگاهم که زندگی
يکسر صحنه ي بازيست
من خوب مي دانم
اما بدان
همه کس براي بازيهاي حقير آفريده نشده است
 

 

 

نادر ابراهيمی
 

نظرات »